سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام

صفحه اصلی سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام


آغاز آن حرکت بی پایان

آغاز اعتراضات شدید امام حسین (ع) به جایی برمی‌گردد که معاویه پس از به شهادت رساندن امام حسن (ع) به صورت مخفی اقداماتی کرد که در مخالفت آشکار با صلح‌نامه بود. او یزید را به جانشینی خود معرفی کرد. در صورتی که هم مخالف صلح‌نامه امام حسن (ع) و هم مخالف سنت خلفای پیشین بود. اما معاویه بر این کار اهتمام بسیار ورزید و از اکثریت جامعه اسلامی برای یزید بیعت گرفت به استثنای امام حسین (ع) و برخی دیگر که مرگ او را فرا گرفت. یزید برای مشروعیت بحشی حکومت خود به دنبال بیعت گرفتن از امام بود و همین امر باعث شد ایشان را به شهادت برساند. در این پرونده به بررسی اقدامات معاویه، آغاز حرکت امام حسین (ع) و چرایی تحوالاتی پس از آن می پردازیم.

جستجوی حقایق در سایه روشن تاریخ

از واقعه عاشورا، 1375 سال می‌گذرد و چهره‌های متفاوتی از آن باقی مانده و شرایط طوری است که برای بدست آوردن حقیقت باید پژوهش کرد و از لا به لای نقل های مختلف بتوان حقایقی را دریافت کرد. بسیاری از منابع تاریخی اولیه به ما نرسیده است و در گذشته از بین رفته اند و نمی توان گفت تمام جزئیات حقایق عاشورا در تاریخ آمده است. به دلیل نقل‌های مختلف، شیوه های پژوهش و اصول انتخاب منابع تاریخی اختلافاتی زیادی و حتی متناقض در بین بازنویسان تاریخ عاشورا رخ می دهد.

گزارشی از برگزاری نشست های تخصصی مجمع دوستداران امام حسین (ع)

کانون فرهنگی زیتون به صورت سالیانه و همزمان با جشن میلاد امام حسین علیه‌السلام گردهمایی «مجمع دوستداران امام حسین (ع)» را برگزار می‌کند. هدف از این گردهمایی حضور دوستداران سیدالشهدا (ع) برای همفکری در خصوص معرفی و شناساندن بهتر امام حسین (ع)، با تاکید بر کارهای فرهنگی و مسئولیت‌های اجتماعی است. امسال برای اولین بار این گردهمایی، سه روزه و با برگزاری نشست‌های تخصصی همراه بود. این نشست‌های تخصصی با محوریت موضوع امام حسین (ع) در حوزه‌های تاریخ، علوم اجتماعی، رسانه و هنر و با هدف شکل‌گیری مباحثه علمی و با حضور کارشناسان متخصص و جمعی از اساتید دانشگاهی برگزار گردید. پایگاه کرب‌وبلا در ویژه‌نامه پیش رو سعی کرده است گزارش کامل نشست‌های برگزار شده را به صورت یکجا در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد.

رابطه پیامبر (ص) و امام حسین (ع)

«حسین منی و انا من حسین» چه زیبا در تبیین این سخن گفته شده است که اسلام «محمدی الحدوث» و «حسینی البقاست». اسلامی که حاصل یک عمر خون دل خوردن کسی است که هیچ پیامبری به اندازه او آزار ندید. آزارهایی که بعد از پیامبر بر سر خاندان پاکش روانه شد و در کربلا به اوج رسید. اما چه باک از زخمی که حاصلش هدایت بشر به مسیر توحید است! اسلامی که دین صلح و محبت و رحمت است. اسلامی که حسین جان آن است.

صبح گاه سوم شعبان سال چهارم هجرت، دومین فرزند برومند علی و فاطمه (ع) در خانه ی وحی و ولایت، دیده به جهان گشود و خانه ی زهرای اطهر (ع) به نور جمال این نوگل باغ نبوت و ولایت و چراغ فرزندان آسمان رسالت و امامت، معطر و روشن شد.

این نوشتار سعی دارد با بررسی زندگانی حضرت عباس (ع) و نگاهی به فعالیت‌های دوران نوجوانی و شرکت وی در جنگ‌ها، چهره روشن‌تری از ابعاد حماسی شخصیت آن حضرت را به تصویر کشد.

 در منابع اهل تسنن ذکر شده است که چون امام سجاد (ع) شهید شد، روشن شد که آن حضرت صد خانواده را به‌طور مخفی اداره می‌کرده است.

دیدگاه های بسیار مختلفی درباره حضرت شهربانو مادر گرامی امام سجاد (ع) وجود دارد. آقای یوسفی غروی با بیان تمامی دیدگاه‌ها و کنکاش آن‌ها به نتایجی متفاوتی رسیدند که در آن هم از دیدگاه تاریخی وهم حدیثی به موضوع پرداخته اند.


 زیارت امام حسین (ع) از اعمالی است که در اکثر ایام سال بدان اشاره شده و فضائل زیادی برای آن برشمرده‎اند. یکی از این ایام٬ ماه مبارک رمضان است که فضیلت زیارت امام حسین (ع) در آن، علی‌الخصوص شب اول٬ نیمه و آخر ماه و همچنین شب قدر بسیار زیاد است.

یکی از مسائلی که در روایات برای مومن، سفارش اکید شده، نوشتن وصیت نامه است. امیرالمومنین (ع) نیز در لحظه های مختلف زندگی خود، به اطرافیان خود از جمله فرزندانشان، وصیت‌هایی کرده اند.

آیا اینکه امام حسن و امام حسین (ع) در یک زمان بودند و امام حسن ابتدا امام شدند، دلیل بهتر بودن امام حسن (ع) است؟ در مورد امام علی (ع) چطور؟ آیا حدیث معتبری در مورد بهتر بودن امامی از امام دیگر وجود دارد؟ لطفاً در مورد ارجحیت وجودی امامان نیز توضیح دهید و آیا تفاوت امامان همان ارجحیت وجودی ایشان است؟

امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، در زمان خلافت پدرشان، همواره جزو اولین کسانی بودند که به یاری آن حضرت می شتافتند و وی را یاری می کردند. آنها در تمام نبردها کنار امیرالمومنین بودند و از هیچ تلاشی برای حفظ اسلام دریغ نمی کردند. امیرالمومنین (ع) نیز همواره تلاش می کردند این دو فرزند خویش را به دیگر اصحاب به عنوان جانشینان خود معرفی کنند و مقامات آنان را برای مردم بازگو کنند.

این مقاله قسمتی از پرونده «پدرانه؛ پرونده امیرالمومنین و امام حسین (ع)» است.



فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×

ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×