سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام


آغاز آن حرکت بی پایان

آغاز اعتراضات شدید امام حسین (ع) به جایی برمی‌گردد که معاویه پس از به شهادت رساندن امام حسن (ع) به صورت مخفی اقداماتی کرد که در مخالفت آشکار با صلح‌نامه بود. او یزید را به جانشینی خود معرفی کرد. در صورتی که هم مخالف صلح‌نامه امام حسن (ع) و هم مخالف سنت خلفای پیشین بود. اما معاویه بر این کار اهتمام بسیار ورزید و از اکثریت جامعه اسلامی برای یزید بیعت گرفت به استثنای امام حسین (ع) و برخی دیگر که مرگ او را فرا گرفت. یزید برای مشروعیت بحشی حکومت خود به دنبال بیعت گرفتن از امام بود و همین امر باعث شد ایشان را به شهادت برساند. در این پرونده به بررسی اقدامات معاویه، آغاز حرکت امام حسین (ع) و چرایی تحوالاتی پس از آن می پردازیم.

بررسی تاریخ برای یافتن حقیقت اتفاقات کوفه

مسلم بن عقیل نماینده امام حسین (ع) در کوفه بود. او مامور بود وضیعت این شهر را بررسی و برای امام حسین (ع) گزارش دهد. به دلیل نقل های تاریخی بسیار متفاوت از فضای کوفه و خفقان آن؛ اتفاقاتی که در کمتر 2 ماه اقامت مسلم در کوفه رخ داد بسیار مبهم می‌نماید و به معمایی بدل شده است که هریک از تاریخ‌دانان با اندیشه خود به تحلیل آن پرداخته اند. در این پرونده به گفته‌های تاریخ درباره این واقعه و تحلیل های تاریخ‌دانان می پردازیم تا شاید گوشه ای از معمای تنهایی مسلم در کوفه روشن گردد.

بررسی وضعیت مکه در ۴ ماه اقامت امام حسین (ع)

امام حسین (ع) به دلیل تهدید جانی یزید و امکان ترور از مدینه خارج و به سوی مکه رهسپار شدند ایشان در سوم شعبان سال 61 به مکه رسیدند. امام حسین (ع) به مدت 4 ماه در این شهر اقامت گزیدند و در 9 ذی الحجه از آن خارج شدند. در این 4 ماه ایشان به فعالیت‌های مختلفی دست زدند اما یزید حتی حاضر نبود در حرم امن الهی ضامن ایمنی امام حسین (ع) باشد و تلاش‌های بسیاری برای ترور ایشان کرد. در این پرونده تحولات مکه و فعالیت‌های معترضان به خلافت یزید، بررسی و تحلیل می شود.

مقایسه کوفه زمان حضرت علی (ع) و کوفه زمان امام حسین (ع)

کوفه یکی از مهم ترین شهرهای اسلامی است که اولین جریان‌های سیاسی اسلامی و اولین جامعه شیعی در آنجا شگل گرفته است. کوفه به دلیل آنکه در سال‌های 34 الی 66 و 70 هجری مرکز نا آرامی‌ها بود بررسی تاریخی این شهر و دسته‌ها، گروه‌ها، قبایل و فرهنگ آن کمک شایانی به فهم درست تحولات مهم تاریخی در این برهه می‌کند. کوفه در تاریخ، تبدیل به یک معما شده است؛ زیرا که هم مشهور به پایگاه شیعیان است و هم در برهه‌های حساس تاریخ رها کننده سه امام شیعیان هست. چرخش های ناگهانی و سریع کوفیان در جریان ها و حوادث بسیار گیج کننده است و سوالات بسیاری را در ذهن ایجاد می‌کند. با خواندن این پرونده و فهم برخی تغییرات جریان‌های سیاسی و اعتقادی، علت چرخش‌های فضای عمومی کوفه در دوران حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) روشن‌تر خواهد شد.

وصیت کردن امام معصوم قبل از وفاتش، یکی از راه‌های مشخص کننده امام بعدی می‌باشد و به همین مناسبت مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی، روایتی را در خصوص امامت امام حسین ذکر کرده که این روایت سندی آشکار در مظلومیت پیامبر و امام مجتبی است.

شاید این سوال در ذهن همه ما باشد واقعه عاشورا چگونه به دست ما رسیده است؟ چه کسانی واقعه‌ای که در بیابانی دورافتاده اتفاق افتاده است را نقل کردند؟ با جستجو در کتاب های تاریخی می توان فهمید چه کسانی اتفاقاتی که در صحرای کربلا رخ داده است را نقل کرده‌اند در ادامه به معرفی این راویان که خود هم در واقعه حضور داشتند می پردازیم.

بانوانی همراه با سیدالشهدا (ع) در کربلا بودند و پس از آن اسیر شدند از جمله آنها کسانی بودند که احوال امام حسین (ع) را برای دیگران بازگو کردند. در ادامه به شرح‌حالی از زنانی که راوی امام حسین (ع) بوده‌اند می‌پردازیم.

پس از شهادت امیرمؤمنان (ع)، امام حسین (ع) با برادرش امام حسن (ع) بیعت کرد. ایشان چه در ایام خلافت امام حسن (ع) و چه در دوران امامت آن حضرت، همواره همراه و یار و یاور امام حسن (ع) در امور خلافت و امامت بود. افزون بر این، امام حسین (ع) احترام ویژه‌اى براى برادر و امام (ع) خود قائل بود، به طوری که در یک کلام می‌توان گفت که ایشان در پیروى و تکریم از امام حسن (ع) کار را به سرانجام رسانده بود.

آنان که به دنبال ردپایی از انبیای الهی علیهم السلام در کربلایند این مقاله را دنبال کنند.

چه کسانی برای اولین بار قاتلان سید الشهدا (ع) را مورد لعن خود قرار داده‌اند؟

براستی مجوز این سنت به وسیله چه کسی صادر شده است؟

این‌ها تنها بخشی از مطالبی است که در این مقاله موجود است...

در روایت‌هایى که از معصومین علیه السلام به ما رسیده سرزمین کربلا جایگاه و اهمیت خاصى دارد و از آن با احترام خاصى یاد شده‏ است.

در مقالۀ منحصر به فردی که در پیش رو دارید نویسنده پس از اشاره به روایت‌هاى یاد شده، تلاش کرده است که با ریشه ‏یابى لغت «کربلا» و یافتن معادل‌هاى آن در زبانهاى شرق باستان، جایگاه تاریخى این سرزمین را نشان دهد.


دربارۀ حضرت زینب (س) اطلاعات تاریخی پراکنده‌ای وجود دارد.اگر بر دورۀ حیات پنج سالۀ ایشان در کوفه (41- 36 هجری) متمرکز شویم که دورۀ خلافت و حکومت امیرالمؤمنین(ع) است، به اطلاعات کاملا محدودی می‌رسیم.


امام زمان (ع) در ناحیه مقدسه، شش ویژگی بارز حضرت ابوالفضل (ع) را نام برده و ابعاد گوناگون شخصیت الهی ایشان را معرفی کرده‌اند، اسوه حسنه در ولایت مداری، فداکاری، جانبازی و پاسداری از جمله آن‌هاست.


تاریخ اسلام سرشار از جلوه‌های قهرمانی و فداکاری زنانی است که در بزنگاه‌های تاریخ نقش‌ تاریخی خود را به خوبی ایفا کرده‌اند. زنان‌ آزاده‌ای که‌ بر حسب‌ تکلیف‌ الهی، خود با حضور در نهضت‌ عاشورا نقش‌ زرین‌ فداکاری‌های‌ خود‌ را بر تارک‌‌ نهضت‌ مقدس حسینی ثبت کردند و باعث افتخار شیعه شدند و «طوعه» یکی از بانوان عاشورایی است.

در کربلا زمانی که جنگ و درگیری حتمی شد عده‌ای از سپاه عمربن‌سعد به سپاه امام حسین (ع) پیوستند. زیرا آن‌ها علاقه‌ای به ریختن خون امام حسین (ع) نداشتند و می‌پنداشتند که این مقابله به صلح می‌انجامد. یکی از افرادی که به امام حسین (ع) پیوست حربن‌یزید ریاحی بود.


ثارالله به این معناست که خون بهای امام حسین علیه السلام، متعلق به خداست و او کسی است که خون بهای امام حسین (ع)را خواهد گرفت. این واژه، حاکی از شدت همبستگی و پیوند سیدالشهدا (ع) با خداوند است که شهادتش همچون ریخته شدن خونی از قبیله خدا می‌ماند که جز با انتقام گیری و خون خواهی خدا، تقاص نخواهد شد

گاهی سؤال می شود که براستی چرا نه تن از امامان شیعه، همگی از نسل امام حسین علیه السلام هستند و امام حسن (ع) از نسل خود، امامی ندارد؟

فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×

ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×