سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام


پرونده رسول خدا (ص)

«حسین منی و انا من حسین» چه زیبا در تبیین این سخن گفته شده است که اسلام «محمدی الحدوث» و «حسینی البقاست». اسلامی که حاصل یک عمر خون دل خوردن کسی است که هیچ پیامبری به اندازه او آزار ندید. آزارهایی که بعد از پیامبر بر سر خاندان پاکش روانه شد و در کربلا به اوج رسید. اما چه باک از زخمی که حاصلش هدایت بشر به مسیر توحید است! اسلامی که دین صلح و محبت و رحمت است. اسلامی که حسین جان آن است.

پرونده منابع تاریخ عاشورا

تاریخ مجموعه حوادث فرهنگی، طبیعی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و رویدادهایی است که در گذشته و در زمان و مکان زندگی انسان‌ها و در رابطه با آن‌ها رخ داده است. تاریخ ناظر به درک وقایع جزئی و پدیده‌های ذکرشده است که در ذهن تاریخ‌نگار شکل می‌گیرد. تاریخ اسلام هم از همین قاعده پیروی می کند و جهت گیری های تاریخ‌نگار تاریخ را به انحراف و حتی وارونه کردن حقایق می کشاند. در این پرونده به بررسی کتاب های مختلف تاریخی پرداخته ایم

دورماندگان از رحمت خداوند

لعن به معنای دور ماندن و محروم شدن از رحمت خداوند است. ما در هنگام لعن افراد، در واقع دعا می‌کنیم و از خداوند می‌خواهیم که آن فرد را از رحمت خویش دور نگه دارد. لعن و نفرین دشمنان دین و اهل‌بیت علیه‌السلام جزئی جدانشدنی از سیره دینی بزرگان ماست و در بسیاری از متون دینی ما از جمله قرآن، روایات، ادعیه و زیارات موجود است. همان‌گونه که در زیارت عاشورا با برائت و لعن دشمنان آن حضرت، به خداوند تقرب می‌جوییم، «اَللّـهُمَّ اِنّی اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ فِی هذَا الْیَوْمِ وَفِی مَوْقِفی هذا وَاَیّامِ حَیاتی بِالْبَراءَهِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَهِ عَلَیْهِمْ »؛ متوجه می‌شویم که تبری و دوری جستن از ظالمان و دشمنان اهل‌بیت (ع)، مسیری برای نزدیک‌تر شدن به خداست. در این پرونده به بررسی لعن در مکتب شیعه و زیارت عاشورا می‌پردازیم.

آغاز آن حرکت بی پایان

آغاز اعتراضات شدید امام حسین (ع) به جایی برمی‌گردد که معاویه پس از به شهادت رساندن امام حسن (ع) به صورت مخفی اقداماتی کرد که در مخالفت آشکار با صلح‌نامه بود. او یزید را به جانشینی خود معرفی کرد. در صورتی که هم مخالف صلح‌نامه امام حسن (ع) و هم مخالف سنت خلفای پیشین بود. اما معاویه بر این کار اهتمام بسیار ورزید و از اکثریت جامعه اسلامی برای یزید بیعت گرفت به استثنای امام حسین (ع) و برخی دیگر که مرگ او را فرا گرفت. یزید برای مشروعیت بحشی حکومت خود به دنبال بیعت گرفتن از امام بود و همین امر باعث شد ایشان را به شهادت برساند. در این پرونده به بررسی اقدامات معاویه، آغاز حرکت امام حسین (ع) و چرایی تحوالاتی پس از آن می پردازیم.

 پیغمبر (ص) بیرون آمد، در حالی که حسن و حسین با او بودند و هرکدام بر یک دوش پیامبر بودند. حضرت، یک بار حسن را می‎بوسید و یک بار حسین را؛ تا به ما رسید و فرمود: «من احبّ الحسن و الحسین فقد احبّنی و من ابغضهما فقد ابغضنی؛ هرکس حسن و حسین (ع)را دوست بدارد، همانا مرا دوست داشته و هرکس آن ها را دشمن بدارد، پس البته مرا دشمن داشته است.»

وقایع عاشورا و بعد از آن، در زمرۀ اموری هستند که تا تاریخ زنده است شگفتی آدمی را برمی‌انگیزد و اوج مظلومیت اهل بیت (ع) را در تمامی اعصار، فریاد می‌زند. خداوند متعال به وسیله امام حسین (ع) حجت خویش را نه تنها بر مردم آن زمان، بلکه تا دنیا دنیاست بر همۀ مردمی که داستان شهادت امام حسین (ع) و اسارت خاندان مکرم ایشان به گوش آنها می‌رسد، تمام می‌کند.

ای پسر معاویه و هند و صخر، حکومت در دست آبا و اجداد من بوده است پیش از آنکه تو متولّد شوی. جد من علی (ع ) که خداوند از او خشنود باد، در بدر و اُحد و احزاب، پرچم پیامبر خدا در دستش بود و در دست پدر تو و اجدادت پرچم کافران. وای بر تو ای یزید! اگر می‌دانستی که چه کرده‌ای و درباره پدر و خاندان و برادر و عموهای من چه جنایت‌هایی را مرتکب شده‌ای

آنچه ما در این نوشتار بر آنیم که به‌وضوح روشن سازیم، بیان عمق فاجعه و خطر بزرگى بود که می‌رفت اسلام و زحمات پیامبر اکرم و شهدا و فداکاری‌های اهل‌بیت عصمت و طهارت را از بین ببرد. این درست است که خداوند دین خود را حفظ می‌کند، اما منافقین سعى خود را بکار خواهند گرفت و خداوند هم به‌وسیله اسباب و علل طبیعى دین خود را محافظت می‌کند و حکمت الهى بر این قرار گرفت که سیدالشهدا، خون خدا شود و سر بقاء دین گردد همچنان که نبى مکرم آورنده آن شریعت شد


بحث علم غیب که در باور شیعه از شؤون مقام امامت است  از دیرباز مورد توجه بوده و با ظهور باورهای سلفی به شدت مورد هجمه واقع شده. در این میان قرائت مجدد و صحیح باورهای شیعه برپایه آیات قرآن و روایات در این زمینه، نقش مهمی در عدم انحراف بحث و نسبت دادن بیانی خلاف حقیقت به شیعیان و رد آن، بازی می‌کند. در این مقاله بر آنیم تا به طور مختصر نگاهی به بحث علم غیب در پرتو کلام الهی و بیان حجت‌های او انداخته و شواهدی از حدود و ثغور باور به علم غیب را نتیجه‌گیری نماییم.

ورود به زمین کربلا باعث حزن و رقت است چنان‌که نسبت به جمیع انبیاء واقع شد چون روایت شده که همه پیامبران به زیارت کربلا توفیق یافته‌اند و در آنجا حالت حزن و اندوه برآنان مستولی گشته است و در ادامه از واقعه کربلا با خبر شده و براین مصیبت گریسته‌اند.

زیارت حضرت امام حسین (ع) در این روز به دو نحو رسیده یکى زیارتی است که شیخ در تهذیب و مصباح روایت کرده از صفوان جمّال که گفت فرمود به من , مولایم حضرت صادق (ع) در زیارت اربعین که زیارت می‌کنی در هنگامى که روز بلند شده باشد و مى گویی...

ظهور منجی بشریت امری است که همه ائمه معصومین بر آن تأکید کرده‌اند. در این خصوص روایت‌های مختلفی نیز از سیدالشهدا (ع) به نقل از رسول خدا (ص) درباره اوصاف و منش امام زمان (ع) بیان شده است.



فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×
ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×