سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام

صفحه اصلی سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام


بررسی علم امام حسین (ع) نسبت به شهادت خویش

داستان حرکت امام حسین (ع)، مسئله ای مهم در تاریخ تشیع است که آثار بسیاری از خود بجا گذاشته است. از این رو بسیاری از علما به بررسی و تحلیل این نهضت بزرگ پرداخته اند. یکی از مهم ترین مسائلی که در این حرکت، باعث سردرگمی بسیاری شده است، مسئله آگاهی امام حسین (ع) نسبت به شهادتشان است. آیا امام حسین (ع) به علم غیبشان از شهادت خویش آگاه بودند؟ یا نسبت به شهادت خویش علم نداشتند؟ و اگر آگاه بودند، چرا به سمت هلاکت و شهادت حرکت کردند؟ همانطور که در آیه قرآن فرمان داده شده که خود را به تهلکه نیندازیم. در این پرونده دلایل و قرائنی که محققین شیعه برای نظر خویش آورده اند، جمع و بررسی کرده ایم.

۴ ماه اقامت پر تنش در حرم امن الهی

امام حسین (ع) به دلیل تهدید جانی یزید و امکان ترور از مدینه خارج و به سوی مکه رهسپار شدند ایشان در سوم شعبان سال 61 به مکه رسیدند. امام حسین (ع) به مدت 4 ماه در این شهر اقامت گزیدند و در 9 ذی الحجه از آن خارج شدند. در این 4 ماه ایشان به فعالیت‌های مختلفی دست زدند اما یزید حتی حاضر نبود در حرم امن الهی ضامن ایمنی امام حسین (ع) باشد و تلاش‌های بسیاری برای ترور ایشان کرد. در این پرونده تحولات مکه و فعالیت‌های معترضان به خلافت یزید، بررسی و تحلیل می شود.

آغاز آن حرکت بی پایان؛ حرکت امام حسین (ع) چگونه آغاز شد

آغاز اعتراضات شدید امام حسین (ع) به جایی برمی‌گردد که معاویه پس از به شهادت رساندن امام حسن (ع) به صورت مخفی اقداماتی کرد که در مخالفت آشکار با صلحنامه بود. او یزید را به جانشینی خود معرفی کرد. در صورتی که هم مخالف عهدنامه امام حسن (ع) و هم مخالف سنت خلفای پیشین بود. اما معاویه بر این کار اهتمام بسیار ورزید و دست آخر هم موفق شد اما از امام حسین (ع) برای یزید بیعت نگرفت و مرگ او را فرا گرفت. یزید برای مشروعیت بحشی حکومت خود به دنبال بیعت گرفتن از امام بود و همین امر باعث شد ایشان را به شهادت برساند. در این پرونده به بررسی اقدامات معاویه، آغاز حرکت امام حسین (ع) و چرایی تحوالاتی پس از آن می پردازیم.

فلسفه حرکت حسینی، بررسی دیدگاه های مختلف درباره حرکت سیدالشهدا (ع)

علت حرکت امام حسین (ع)، مسئله‌ای پر اختلاف در بین علمای شیعه بوده است و علمای شیعه، اهداف مختلفی را برای آن بیان کرده اند. برخی معتقد اند امام حسین (ع) به قصد تشکیل حکومت به سمت کوفه حرکت کرد. عده‌ای دیگر بیان کرده اند امام به قصد شهادت به سمت کربلا حرکت کرد. همچنین تا 12 تحلیل مختلف در مورد هدف سیدالشهدا (ع) بیان شده است. از طرفی تعیین اهداف متفاوت نسبت به حرکت امام حسین (ع)، منجر به برداشت‌ها و نتیجه‌گیری‌های متفاوت و گاها متناقض یکدیگر خواهد شد. در این پرونده به بررسی دیدگاه های مختلف خواهیم پرداخت.

هان ای مردم! اینک با خداوند بیعت کنید و با من پیمان ببندید و با على امیر مؤمنان و حسن و حسین و با امامان از نسل آنان که پس از ایشان خواهند بود. امامانى که فرمانى پایدار در دنیا و آخرت‌اند. خداوند مکّاران را تباه می‌کند و به باوفایان، مهر می‌ورزد.

این بیان رسول خدا در غدیرخم است که در این دو مقاله به بررسی مفهوم غدیر و این واقعیت که پیامبر در آن روز برای سید الشهدا هم از مردم بیعت گرفتند می پردازیم.

امام علی النقی پیشوای دهم شیعیان و دوازدهمین نور از انوار عصمت و طهارت، در پانزدهم ذی الحجه سال 212، در محلی در حوالی مدینه، چشم به جهان گشود و با نور وجودش جهان را غرق در سرور کرد و لطف خدا از دریچه پر فیض وجودش جاری شد. آسمان و زمین مدینه ازندای تبریک و تهنیت فرشتگان مقرب الهی پر شد و قلب آسمانیان به دمیدن خورشیدی دیگر در آسمان ولایت شادمان گشت. خجسته باد میلاد فرخنده و پر نورش.

امام حسین علیه السلام به همراه جمع بزرگی از بنی هاشم در مدینه زندگی می کردند تا اینکه حوادث ماه رجب سال 60 هجری، حضرت را وادار به کوچ از مدینه کرد. ترک شهر و دیار، آغاز حرکت و جنبش انقلابی بود که در نهایت در عاشورای همان سال به ثمر نشست. از این رو در این مقاله به بررسی علل خروج اباعبدالله(ع) از مدینه می پردازیم.

متوکل عباسی یکی از خلفای غاصب زمان امام هادی (ع) بود که شرایط را برای ایشان و شیعیان بسیار سخت کرد. او بسیاری از شیعیان را به زندان انداخت و کشت. متوکل حساسیت بسیاری به سرزمین کربلا داشت٬ طبق روایت تاریخ٬ او چهار بار بقعه امام حسین (ع) را تخریب کرد و به‌شدت از زیارت  مزار شریف آن حضرت جلوگیری می‌کرد.

این مقاله قسمتی از پرونده «پر تخریب ترین بنای ماندگار تاریخ» است.


هان ای مردم! اینک با خداوند بیعت کنید و با من پیمان ببندید و با على امیر مؤمنان و حسن و حسین و با امامان از نسل آنان که پس از ایشان خواهند بود. امامانى که فرمانى پایدار در دنیا و آخرت‌اند. خداوند مکّاران را تباه می‌کند و به باوفایان، مهر می‌ورزد.

این بیان رسول خدا در غدیرخم است که در این دو مقاله به بررسی مفهوم غدیر و این واقعیت که پیامبر در آن روز برای سید الشهدا هم از مردم بیعت گرفتند می پردازیم.

کتاب «پس از پنجاه سال»،‌ نَه روایت زندگی حسین (ع)، بلکه تحلیل و علت شناسی عاشوراست که به قلم توانمند و شیوای سید جعفر شهیدی در سال 1330 نگاشته شده است. دکتر شهیدی، در بررسی تاریخی حرکت امام حسین، دیدگاه اجتماعی را تبیین می کنند.

یکی از دیدگاه هایی که در مورد هدف حرکت امام حسین (ع) مطرح شده است، دیدگاه شهادت فدیه‌ای است. معتقدان این دیدگاه، بر این باورند امام حسین (ع) بدین خاطر به سمت شهادت حرکت کردند که کشته شوند و شهادتشان، کفاره گناهان امت اسلامی باشد.

فلسفه حرکت امام حسین (ع)، مسئله‌ای بحث برانگیز در بین علمای شیعه است. برای شناخت بیشتر و بررسی بهتر این موضوع، با دکتر مرضیه محمدزاده به گفت‌وگو نشستیم که بخش هایی از آن را در ادامه می‌خوانید.




فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×

ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×