سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام


زیارت امام حسین (ع)

توصیه به زیارت امام حسین علیه السلام در جای جای کتب روایی شیعه به چشم می خورد. کمتر مناسبت مهمی از مناسبت های شیعی است که زیارت سیدالشهدا علیه السلام به عنوان یکی از اعمال مخصوص آن ذکر نشده باشد. همچنین امروزه زیارت کربلا به عنوان یکی از نماد های جهانی شیعه شناحته می شود که از اهمیت ویژه ای برخوردار است. امروزه حرکت عظیم اربعین و بازتاب جهانی و منطقه ای آن از کسی پوشیده نیست. پاسداشت زیارت به عنوان یکی از نمادهای بزرگ شیعه و یکی از اعمال مهم عبادی که مورد توجه بزرگان دین قرار گرفته است، وظیفه هر شیعه و دوستدار مکتب امام حسین علیه السلام است. در این پرونده برآنیم تا به برخی از ابعاد این عبادت مهم الهی و شعار و نماد بزرگ شیعی بپردازیم.

قرآن و امام حسین (ع)

اهل بیت رسول خدا (ع) مصداق و تعبیر حقیقی بسیاری از آیات قرآن کریم هستند و در جای جای آن، به آن‌ها اشاره شده است. در مورد امام حسین (ع) و شهادت آن حضرت نیز، اشارات زیادی در قرآن آمده است. رسول خدا (ص) در طول زندگی خویش بارها مردم را از فاجعۀ شهادت امام حسین (ع) مطلع کردند و به آن‌ها هشدار دادند. امام حسین (ع) سیره و سبک زندگی خود را مطابق با قرآن کریم قرار دادند و الگویی حقیقی برای مسلمانان و مؤمنان بودند.

نگاهی دوباره به عزاداری امام حسین (ع)

در میان اعصار و قرون مختلف، هزاران نماد و آیین و رسومات و مناسک وجود داشته است. آیین‌هایی که هم بعضاً دارای فلسفه‌های عمیق بوده و هم زیبایی‌ها و جذابیت‌های ظاهری داشته‌اند. اما تعداد بسیار اندکی از این آیین‌ها در گذر زمان زنده مانده‌اند. از میان اندک آیین‌های زنده، آیین‌های بسیار معدودی را می‌توان دید که در گذر تاریخ هر روز پررنگ‌تر از دیروز شده باشند. از این میان عزاداری امام حسین علیه‌السلام تنها آیینی است که علی رغم انواع مخالفت‌های شدید در اعصار و قرون مختلف روز به روز پر تلألوتر گشته و کمیّت و کیفیت بالاتری یافته است. عزاداری یک فرهنگ قومی و مراسم مذهبی صرف نیست. عزاداری بر سیدالشهدا (ع) عبادتی است که از عمق وجود انسان ها می‌جوشد. هم به تنهایی هدف است و هم وسیله نیل به اهداف بلند دیگر. هم عملی عبادی است و هم عجین است به رسومات مختلف قومی و فرهنگی. هم عملی اجتماعی است و هم عبادتی فردی. هم فعل قلب است و هم همه اعضا و جوارح انسان را به بندگی خدا دعوت می کند. پرداختن به جنبه های مختلف عزاداری کاری بس دشوار و زمانبر است. در این پرونده کوشیده‌ایم به قدر جرعه‌ای به برخی ابعاد این آیین مهم عبادی بپردازیم.

زیارت عاشورا

اهتمام به زیارت عاشورا در سیره علما و مردم عادی امری رایج است. آگاهی از فضیلت و آثار زیارت عاشورا ما را بر آن می دارد که اگر اهتمام به خواندن این زیارت داریم همتمان را دو چندان کنیم و اگر سیدالشهدا (ع) را کمتر به این عبارات زیارت می کنیم خواندن این زیارت را به یک عادت روزانه تبدیل کنیم. دانستن مفاهیم این زیارت و خواندن صحیح و با معرفت آن، قطعا اجر و قرب خواندن آن را بالا خواهد بود. در این پرونده می خواهیم با این زیارت بیش از پیش آشنا شویم و از برکات و آثار آن استفاده کنیم.

زیارت اربعین از اعمال مهم و وِیژه شیعیان است که هر ساله شیعیان زیادی به صورت پیاده به سوی کربلا برای زیارت امام حسین (ع) می روند. این سنت از قدیم الایام درمیان شیعیان مرسوم بوده است. علمای شیعه هم به این امر اهتمام ویژه ورزیده اند.

این مقاله قسمتی از پرونده «تاریخ زیارت امام حسین (ع)» است.

در این قسمت به ذکر نمونه هایی از گریه برای ائمه اطهار و به خصوص امام حسین (ع)  در تاریخ می پردازیم.

در یکی از مجالس عزا، با حضور امام باقر (ع) کمیت، شعری خواند؛ وقتی به این جا رسید که «قتیل بالطف ...»، امام باقر (ع )گریه زیادی کردند و ...

ظهور دسته های عزاداری با توجه به خفقان شدید مخالفان اهل بیت (ع) تا مدت‌ها امکان پذیر نبود تا با به قدرت رسیدن آل بویه امکان برگزاری آن ایجاد شد.


پیش از بازگشت اسرا به مدینه، خبر شهادت امام حسین (ع) به آن شهر رسید، در این هنگام ام‌لقمان دختر عقیل به همراهی خواهرانش در کوچه‌های مدینه‌ به سوگواری پرداختند و از زبان رسول‌الله (ص) چنین می‌سرودند: با عترت و خاندان من پس از رفتن من چه کردید؟ گروهی را اسیر و گروهی را به خون آغشته کردید. پاداش نصیحت‌های من این نبود که با نزدیکانم به بدی رفتار کنید.

در این مطلب به طور اجمالی به دسته بندی کسانی که در زیارت عاشورا مورد لعن و نفرین خداوند قرار گرفته اند می پردازیم. و در مطالب بعدی به افرادی که مورد لعنت قرار گرفته اند خواهیم پرداخت.

این مقاله، مرتبط با پرونده «دورماندگان از رحمت خداوند؛ پرونده بررسی لعن در مکتب شیعه» است.

در فرازهای ابتدایی زیارت عاشورا امام حسین  (ع) را «الوتر الموتور» خطاب می‌کنیم.

در این گفتار به توضیحاتی پیرامون این صفت امام حسین (ع) می‌پردازیم.

در اینجا قصد نداریم تاریخ واقعه کربلا را از سر بگیریم یا از چگونگی و حکمت این شهادت بحثی به میان آوریم. از نتایج اجتماعی و دینی آن نیز چیزی نمی‌گوییم. می‌خواهیم این عمل روضه‌خوانی و عادت تعزیه‌داری را که میان شیعیان معمول است و باوجود ضعف عقاید و قوت مخالف هنوز علمش بر پا و آوازش رسا است مطالعه کنیم ببینیم آیا طبقه جوان و متمدن مآب کشور که به نظر تعجب و گاهی تمسخر به آن نگاه کرده این بساط سیاه‌پوش را ننگی برای جامعه می‌دانند، حق‌دارند یا راه خطا می‌پیمایند.



فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×
ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×