- تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۰۷/۰۱
- بازدید: ۲۳۰۸
- شماره مطلب: ۸۷۵۸
-
چاپ
مرا ببخش
شرمندۀ شما شدم آقا، مرا ببخش
در کوچه ماندهام تک و تنها، مرا ببخش
آن نامه کاشکی که به دستت نمیرسید
گفتم بیا، به خاطر زهرا مرا ببخش
آقا گمان کنم که به همراه کاروان
میآوری سهسالۀ خود را، مرا ببخش
با ساقیات بگو که فقط فکر آب باش
از قول من بگو تو به سقا مرا ببخش
فردا ز بام دارالاماره صدا زنم
یا اینکه سمت کوفه میا، یا مرا ببخش
باعث منم که خواهرت آواره شد، حسین!
شرمندهام ز زینب کبری، مرا ببخش
دیدم درون جمعیت انگار حرمله
تیر سهشعبه کرد مهیا، مرا ببخش
اینجا همه ز نام علی کینه داشتند
سربسته، وای از دل لیلا! مرا ببخش
جان میدهی غریب، تو بر خاک و کوفیان
با خنده میکنند تماشا، مرا ببخش
جایی که میشود تن تو پایمال اسب
آقای من کرم کن و آنجا مرا ببخش
ای وای اگر اسیر شود خواهرت حسین
کوفه شود مصیبت عظما، مرا ببخش
وقتی به کوفه رد شدی از پیش پیکرم
مولا ز روی نیزۀ اعدا، مرا ببخش
-
حق نمک
چه ظلم بود که در حق تو روا کردند؟
ببین که حق نمک را چطور ادا کردند
به دست همسر تو زهر را به تو دادند
چنان امام حسن، بر تو هم جفا کردند
-
شاه وفا
عمری گدای صاحب این خانه ماندیم
خود را درون مجلس روضه رساندیم
پا را میان این مجالس باز کردیم
دل را به پای روضه و منبر نشاندیم
-
تو کشتۀ مصائب کرببلا شدی
نقل چهار سالگیات، نقل کربلاست
این جمله خود به خود به خدا ختم روضههاست
ای که امام پنجم مظلوم شیعهای
ذکر توسل به تو، مشکل گشای ماست
-
روضۀ دمادم
با روضۀ دمادم تو گریه میکنم
ای با مرام! با دم تو گریه میکنم
هر بار من به ماتم تو گریه کردهام
این بار هم به ماتم تو گریه میکنم
مرا ببخش
شرمندۀ شما شدم آقا، مرا ببخش
در کوچه ماندهام تک و تنها، مرا ببخش
آن نامه کاشکی که به دستت نمیرسید
گفتم بیا، به خاطر زهرا مرا ببخش
آقا گمان کنم که به همراه کاروان
میآوری سهسالۀ خود را، مرا ببخش
با ساقیات بگو که فقط فکر آب باش
از قول من بگو تو به سقا مرا ببخش
فردا ز بام دارالاماره صدا زنم
یا اینکه سمت کوفه میا، یا مرا ببخش
باعث منم که خواهرت آواره شد، حسین!
شرمندهام ز زینب کبری، مرا ببخش
دیدم درون جمعیت انگار حرمله
تیر سهشعبه کرد مهیا، مرا ببخش
اینجا همه ز نام علی کینه داشتند
سربسته، وای از دل لیلا! مرا ببخش
جان میدهی غریب، تو بر خاک و کوفیان
با خنده میکنند تماشا، مرا ببخش
جایی که میشود تن تو پایمال اسب
آقای من کرم کن و آنجا مرا ببخش
ای وای اگر اسیر شود خواهرت حسین
کوفه شود مصیبت عظما، مرا ببخش
وقتی به کوفه رد شدی از پیش پیکرم
مولا ز روی نیزۀ اعدا، مرا ببخش