- تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۰۲/۰۱
- بازدید: ۳۲۱۳
- شماره مطلب: ۷۰۹۲
-
چاپ
من هم به جای حضرت زهرا گریستم
من در بقیع ناله زدم یا گریستم
باران شدم برای شما تا گریستم
مادر صدام کردی و شرمندهات شدم
بودم کنیز و پای تو آقا، گریستم
زخمت زیاد بود و تو مادر نداشتی
من هم به جای حضرت زهرا گریستم
دیگر لبم به آب خنک بعد تو نخورد
تشنه به یاد خشکی لبها گریستم
عباس و بچههای علی نذر موی تو
کردم فدای تو همه دنیا، گریستم
دستش اگر جدا شده غصّه نخوردهام
از اینکه تو شدی تک و تنها گریستم
باور نمیکنم به سر او عمود خورد
بر روی نعش او شده دعوا؛ گریستم
رأسش به دست حرمله افتاد و کوفه رفت
با بستن سرش سر نیها گریستم
از شرم معجر، او سر نی بی قرار بود
با گریههای غیرت سقا گریستم
در بیت حزن مادرتان صبح تا غروب
باران شدم برای تو آقا، گریستم
-
جاری ز سر انگشت تو آب حیات است
یا والقمر! والشمس! مزمّل! اباالفضل
ای قبله گاه شاعر بیدل، اباالفضل!
الفاظ موج و، دامنت ساحل اباالفضل!
یا دائم الفضل علی السائل، اباالفضل
-
خون لبت بعدش به جان زعفران افتاد
وقتی به جان شاخۀ طوبی خزان افتاد
اشک خدا باران شد و از آسمان افتاد
خون دلت ریشه دوانده بین خاک طوس
خون لبت بعدش به جان زعفران افتاد
-
کبوتر حرمش، اشک ذوالجناح نداشت
میان هلهله سینه مجال آه نداشت
برای گریه شریکی نبود و چاه نداشت
درست مثل فدک پاره پاره شد جگرش
شبیه مادر خود حال رو به راه نداشت
-
عطر سیب
در حرم پیچید عطر سیب، زائر فیض برد
هرکسی در بارگاهت بود، حاضر فیض برد
با بیان روضههایت پلک من هم خیس شد
چشمهایم چون زمین خشک و بایر فیض برد
من هم به جای حضرت زهرا گریستم
من در بقیع ناله زدم یا گریستم
باران شدم برای شما تا گریستم
مادر صدام کردی و شرمندهات شدم
بودم کنیز و پای تو آقا، گریستم
زخمت زیاد بود و تو مادر نداشتی
من هم به جای حضرت زهرا گریستم
دیگر لبم به آب خنک بعد تو نخورد
تشنه به یاد خشکی لبها گریستم
عباس و بچههای علی نذر موی تو
کردم فدای تو همه دنیا، گریستم
دستش اگر جدا شده غصّه نخوردهام
از اینکه تو شدی تک و تنها گریستم
باور نمیکنم به سر او عمود خورد
بر روی نعش او شده دعوا؛ گریستم
رأسش به دست حرمله افتاد و کوفه رفت
با بستن سرش سر نیها گریستم
از شرم معجر، او سر نی بی قرار بود
با گریههای غیرت سقا گریستم
در بیت حزن مادرتان صبح تا غروب
باران شدم برای تو آقا، گریستم