سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام

مشخصات شعر

آخرین توشه

تا کفن بر قد و بالای رسایت کردم

سوختم وز دل پُر درد، دعایت کردم

 

آخرین توشه‌ام از عمر تو این بود، علی!

که غم‌انگیز نگاهی ز قفایت کردم

 

تو ز من آب طلب کردی و من می‌سوزم

که چرا تشنه‌لب از خویش، جدایت کردم؟

 

گر کمی آب نبودم که رسانم به لبت

داشتم اشکی و ایثار به پایت کردم

 

نگشودی لب خود، هر چه تو را بوسیدم

نشنیدم سخنی، هر چه صدایت کردم

 

پدرت را نبُوَد بعد تو، امّید حیات

جان من بودی و تقدیم خدایت کردم

 

یارب! این دشت بلا، این من و این اکبر من

هر چه را داشتم، ای دوست! فدایت کردم

 

آن خلیلم که ذبیحم نکند فدیه قبول

وین ذبیحی است که قربان به منایت کردم

 

ای «مؤیّد»! چو تو را بنده‌ی مخلص دیدم

دگر از بندگی غیر، رهایت کردم

 

آخرین توشه

تا کفن بر قد و بالای رسایت کردم

سوختم وز دل پُر درد، دعایت کردم

 

آخرین توشه‌ام از عمر تو این بود، علی!

که غم‌انگیز نگاهی ز قفایت کردم

 

تو ز من آب طلب کردی و من می‌سوزم

که چرا تشنه‌لب از خویش، جدایت کردم؟

 

گر کمی آب نبودم که رسانم به لبت

داشتم اشکی و ایثار به پایت کردم

 

نگشودی لب خود، هر چه تو را بوسیدم

نشنیدم سخنی، هر چه صدایت کردم

 

پدرت را نبُوَد بعد تو، امّید حیات

جان من بودی و تقدیم خدایت کردم

 

یارب! این دشت بلا، این من و این اکبر من

هر چه را داشتم، ای دوست! فدایت کردم

 

آن خلیلم که ذبیحم نکند فدیه قبول

وین ذبیحی است که قربان به منایت کردم

 

ای «مؤیّد»! چو تو را بنده‌ی مخلص دیدم

دگر از بندگی غیر، رهایت کردم

 

اولین نظر را ارسال کنید

 

فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×

ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×