سایت کرب و بلا - سایت تخصصی امام حسین علیه السلام

مشخصات شعر

ری کربلا است یا تو حسینی؟

رود از جناب دریا، فرمان گرفته است

یعنی دوباره راه بیابان گرفته است

 

تا حرف آب را برساند به گوش خاک

در عین وصل، رخصت هجران گرفته است

 

هم تا بهار را به جهان منتشر کنند

دریا ز باد و باران، پیمان گرفته است

 

تجدید این بهار به باران رحمت است

باران که خوی حضرت رحمان گرفته است

 

ای تشنگان شهر فراموش! خواب نیست

آری؛ حقیقت است که باران گرفته است

 

بر جاده‌های یخ زده این ردّ گام کیست؟

این بیرق از کجاست که جولان گرفته است؟

 

بوی مدینه می‌وزد، این شور از کجاست؟

آیا رضا است راه خراسان گرفته است؟

 

بر کشتی نجات بگوییدمان که کیست

این ناخدا که دست به سکّان گرفته است؟

 

ری کربلا است یا تو حسینی؟ که هجرتت

بغداد را چو شام، گریبان گرفته است

 

ری خاک مرده بود، بگو کیستی مگر؟

کاینک به ضرب گام شما، جان گرفته است

 

ایران به دست تیغ، مسلمان نشد که حق

این خاک را به قوّت برهان گرفته است

 

برهان تویی که آینه‌واری، امام را

نه نایبی که حکم ز سلطان گرفته است

 

پیغام غیبت است که انشاد می‌کنی

در نوبت حضور که پایان گرفته است

 

غیبت، حضور عالم غیب است وز نهان

خورشید سایه بر سر انسان گرفته است

 

ری پایتخت عشق علی شد، چنان که قم

عشقی که بال بر سر ایران گرفته است

 

تهران چه بود و چیست؟ دهی در طیول ری

این آبروی توست که تهران گرفته است

 

بویی اگر ز نام خدا دارد این دیار

بی‌شک ز باغ فیض تو سامان گرفته است

 

یا سیّدالکریم! نگاه عنایتی

تهران تو را دو دست به دامان گرفته است

 

از تشنگان شهر فراموش، یاد کن

تا بشنویم باز که باران گرفته است

ری کربلا است یا تو حسینی؟

رود از جناب دریا، فرمان گرفته است

یعنی دوباره راه بیابان گرفته است

 

تا حرف آب را برساند به گوش خاک

در عین وصل، رخصت هجران گرفته است

 

هم تا بهار را به جهان منتشر کنند

دریا ز باد و باران، پیمان گرفته است

 

تجدید این بهار به باران رحمت است

باران که خوی حضرت رحمان گرفته است

 

ای تشنگان شهر فراموش! خواب نیست

آری؛ حقیقت است که باران گرفته است

 

بر جاده‌های یخ زده این ردّ گام کیست؟

این بیرق از کجاست که جولان گرفته است؟

 

بوی مدینه می‌وزد، این شور از کجاست؟

آیا رضا است راه خراسان گرفته است؟

 

بر کشتی نجات بگوییدمان که کیست

این ناخدا که دست به سکّان گرفته است؟

 

ری کربلا است یا تو حسینی؟ که هجرتت

بغداد را چو شام، گریبان گرفته است

 

ری خاک مرده بود، بگو کیستی مگر؟

کاینک به ضرب گام شما، جان گرفته است

 

ایران به دست تیغ، مسلمان نشد که حق

این خاک را به قوّت برهان گرفته است

 

برهان تویی که آینه‌واری، امام را

نه نایبی که حکم ز سلطان گرفته است

 

پیغام غیبت است که انشاد می‌کنی

در نوبت حضور که پایان گرفته است

 

غیبت، حضور عالم غیب است وز نهان

خورشید سایه بر سر انسان گرفته است

 

ری پایتخت عشق علی شد، چنان که قم

عشقی که بال بر سر ایران گرفته است

 

تهران چه بود و چیست؟ دهی در طیول ری

این آبروی توست که تهران گرفته است

 

بویی اگر ز نام خدا دارد این دیار

بی‌شک ز باغ فیض تو سامان گرفته است

 

یا سیّدالکریم! نگاه عنایتی

تهران تو را دو دست به دامان گرفته است

 

از تشنگان شهر فراموش، یاد کن

تا بشنویم باز که باران گرفته است

اولین نظر را ارسال کنید

 

فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×

ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×