امام صادق (ع) فرمود «چون حسین بن على (ع) را با شمشیر زدند و میادرت ورزیدند تا سرش را ببرند منادى پروردگار از میانه عرش ندا داد: آگاه باشید ای امت که پس از پیغمبر ستمکار و گمراه شدید خداوند توفیق کسب برکات دو عید قربان و عید فطر را به شما ندهد سپس امام صادق فرمود بی شک به خدا قسم موفق نشدند و هرگز موفق نخواهند شد تا خونخواه حسین (ع) قیام کند.»[1]

به عبارت دیگر یعنی «توفیق نیافتن به برگزارى عید فطر و قربان، به دو جهت برداشت می‌شود اول مشتبه شدن هلال است که اغلب در ماه شوال و ذى الحجه اتفاق مى‏ افتد که عده زیادى از علما این نظر را دارند، جهت دیگر به لحاظ این است که  پیشوایان حق ظاهر نیستند و مسلط بر امور نیستند با توجه به اینکه یکى از شرایط نمازهاى مزبور، حضور امام است به برگزارى کامل آن‌ها، یا مطلق برگزارى آن‌ها توفیق نمى‌‏یابند، یا اینکه چنان که از ظاهر معلوم مى ‏شود حکم مربوط به عامه است و نزد من ظاهر همین معنى است و خدا داناتر است.»[2]

 

از دیگر سخنان امام صادق (ع) 

«هر کس شب نیمه شعبان و شب عید فطر و شب عرفه در یک سال امام حسین را زیارت کند، خداوند براى او هزار حج و هزار عمره پذیرفته مى‏ نویسد و هزار حاجت از حاجتهاى دنیا و آخرت او را برمی‌آورد.»[3]

«کسى که قبر حضرت امام حسین (ع) را دریکی از سه شب زیارت کند خداوند منان گناهان گذشته و آینده‏ اش را مى‏ آمرزد. راوى گفت: عرض کردم: فدایت شوم آن سه شب کدام است: حضرت فرمود: شب عید فطر، شب عید قربان، شب نیمه ماه شعبان‏.»[4]

 امام کاظم (ع) فرمودند «سه شب است که هر کس در آن شب‌ها امام حسین (ع) را زیارت کند، گناهان گذشته و آینده‌ اش آمرزیده می‌شود: شب نیمه شعبان و شب بیست و سوم ماه رمضان و شب عید.»[5]

با توجه به تاکید و سخنان معصومین دربارۀ زیارت سیدالشهدا در روز عید قربان ایشان عبارتی را به ما آموختند که اینطور آن حضرت را زیارت کنیم

«پنجم زیارت حضرت امام حسین (ع) است در عید فطر و قربان به سند امام محمد باقر (ع) هرکس که شب عرفه در زمین کربلا باشد و بماند آنجا تا زیارت روز عید کند و برگردد نگاه دارد حق‌تعالی او را از شر آن سال بدان که علما از براى این دو عید شریف دو زیارت نقل کرده ‏اند یکى زیارت سابقه که به جهت لیالى قدر ذکر شد و دیگر این زیارت است و از کلمات ایشان ظاهر مى ‏شود که زیارت سابقه مال روزهاى عیدین است و این زیارت مال شب‌های عیدین فرموده‏ اند

«چون اراده کنى زیارت آن حضرت را در این دو شب پس بایست بر در قبه مطهره و نظر بیفکن به جانب قبر و بگو به جهت اجازه گرفتن:‏

یَا مَوْلاَیَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ عَبْدُکَ وَ ابْنُ أَمَتِکَ الذَّلِیلُ بَیْنَ یَدَیْکَ‏

 اى آقاى من اى ابا عبد الله اى فرزند رسول خدا این بنده تو فرزند کنیز تو که به حال خوارى و ذلت در حضور توست

وَ الْمُصَغَّرُ فِی عُلُوِّ قَدْرِکَ وَ الْمُعْتَرِفُ بِحَقِّکَ جَاءَکَ مُسْتَجِیراً بِکَ قَاصِداً إِلَى حَرَمِکَ‏

 و در مقابل مقام عالى قدرت متواضع و کوچک است و به حق و حقانیتت مقر و معترف است به درگاه (کرمت) پناه آورده و به قصد زیارتت بر درگاه حرم شریفت وارد گردیده

مُتَوَجِّهاً إِلَى مَقَامِکَ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِکَ‏

 با توجه به مقام منیع تو و با توسل بسوى خداى متعال به‌واسطه تو

أَ أَدْخُلُ یَا مَوْلاَیَ أَ أَدْخُلُ یَا وَلِیَّ اللَّهِ‏

 آیا اکنون به حرم شریفت درآیم؟ اى مولاى من اى ولى خدا به حرم شریفت داخل گردم؟

أَ أَدْخُلُ یَا مَلاَئِکَهَ اللَّهِ الْمُحْدِقِینَ بِهَذَا الْحَرَمِ الْمُقِیمِینَ فِی هَذَا الْمَشْهَدِ

 اى فرشتگان که گرد این حرم حلقه زده‏ اید در این حرم شریف داخل شوم؟

پس اگر دلت خاشع شد و چشمت گریان شد داخل شو و مقدم دار پاى راست را بر پاى چپ و بگو

بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ عَلَى مِلَّهِ رَسُولِ اللَّهِ‏

 به نام خدا و به ذات خدا و در راه خدا و بر آیین و طریقه رسول خدا

اللَّهُمَّ أَنْزِلْنِی مُنْزَلاً مُبَارَکاً وَ أَنْتَ خَیْرُ الْمُنْزِلِینَ‏

 پروردگارا مرا به منزلى با خیر و برکت وارد ساز که تو بهترین منزل دهندگانى

پس بگو

اللَّهُ أَکْبَرُ کَبِیراً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیراً وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُکْرَهً وَ أَصِیلاً

 خدا بزرگ‌تر از آن است که ادراک شود و حمد و ستایش بسیار مخصوص خداست و صبح و شام خدا را تنزیه مى‏ کنم

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الْمَاجِدِ الْأَحَدِ الْمُتَفَضِّلِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ الْحَنَّانِ‏

 ستایش مخصوص خداى فرد غنى الذات بزرگوار یکتاست که صاحب فضل و نعمت و احسان و عطوفت است

الَّذِی مِنْ تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِی زِیَارَهَ مَوْلاَیَ بِإِحْسَانِهِ‏

 آنکه از جمله نعم و احسانش در حق من این است که زیارت آقایم حسین را بر من سهل و میسر گردانید

وَ لَمْ یَجْعَلْنِی عَنْ زِیَارَتِهِ مَمْنُوعاً وَ لاَ عَنْ ذِمَّتِهِ مَدْفُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ‏

 و از زیارتش محرومم نفرمود و از ذمه عهد ولایتش ممنوعم ننمود بلکه بر من لطف و احسان کرد

پس داخل شو و چون به میان روضه رسیدى بایست مقابل قبر مطهر باحال خضوع و گریه و تضرع و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ آدَمَ صِفْوَهِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ نُوحٍ أَمِینِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى وارث علم آدم برگزیده خدا سلام بر تو اى وارث حلم نوح امین خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُوسَى کَلِیمِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى وارث اخلاص ابراهیم خلیل و دوست خاص خدا سلام بر تو اى وارث جلال موسى سخن گوى با خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عِیسَى رُوحِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى وارث عیسى روح الله

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ حَبِیبِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى وارث مقام جامع محمد صلى الله علیه و آله حبیب خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عَلِیٍّ حُجَّهِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى وارث مقام على (ع) حجت خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْوَصِیُّ الْبَرُّ التَّقِیُّ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ

 سلام بر تو اى وصى نیکوکار با تقواى کامل سلام بر تو اى کسى که خون تو و پدر بزرگوارت در راه خدا ریخته شد و خدا خون‌بهای شما و خونخواه و منتقم از دشمنان شماست و خدا از ظلم و جور وارد بر شما دادخواهى مى ‏کند

أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاَهَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاهَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ

 گواهى مى ‏دهم که تو نماز بپاداشتى و زکات به مستحقان عطا کردى و امت را امر به معروف و نهى از منکر کردى

وَ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّى اسْتُبِیحَ حَرَمُکَ وَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً

 همه عمر و در راه خدا به حق جهاد فرمودى تا وقتى که حرمتت را نگاه نداشتند و مظلوم شهیدت کردند

پس بایست در نزد سر مقدس با دل خاشع و چشم گریان و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ‏

 سلام بر تو اى ابا عبد الله سلام بر تو اى فرزند رسول خدا (ص) سلام بر تو اى پسر سید اوصیاء پیغمبر (ص)

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ فَاطِمَهَ (الزَّهْرَاءِ) سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا بَطَلَ الْمُسْلِمِینَ‏

 سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهراء سیده زنان اهل عالم سلام بر تو اى یگانه شجاع و سلحشور عالم اسلام

یَا مَوْلاَیَ أَشْهَدُ أَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فِی الْأَصْلاَبِ الشَّامِخَهِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَهِ

 اى آقاى من گواهى مى‏ دهم که شما در عالى پاک پدران و ارحام مطهر مادران نور پاک الهى بودید

لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجَاهِلِیَّهُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْکَ (مِنْ) مُدْلَهِمَّاتِ ثِیَابِهَا

 و هرگز مقام توحید کامل شما آلوده به ناپاکی‌هاى شرک و جاهلیت نگردید و غبارى از رذایل صفات عصر شرک و جهالت بر دامان توحید شما ننشست

وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّینِ وَ أَرْکَانِ الْمُسْلِمِینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِینَ‏

 و گواهى مى‏ دهم که تو از استوانه ‏هاى دین و پایه‏ ها و ارکان مسلمانان و دژ محکم مؤمنان هستی

وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِیُّ الرَّضِیُّ الزَّکِیُّ الْهَادِی الْمَهْدِیُ‏

 و گواهى مى ‏دهم که شمایید امام بزرگوار و منزه و پسندیده صفات و رهبر و راهنماى خلق بسوى خدا

وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَهُ التَّقْوَى وَ أَعْلاَمُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَهُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّهُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا

 و گواهى مى ‏دهم  هر یک از امامان فرزندانت همه روح زهد و تقوا بودند و پرچم هدایت و وسیله محکم ایمان و حجت کامل خداوند بر اهل دنیا بودند

پس بچسبان خود را به قبر و بگو

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ یَا مَوْلاَیَ أَنَا مُوَالٍ لِوَلِیِّکُمْ وَ مُعَادٍ لِعَدُوِّکُمْ‏

 ما از جانب خدا آمده‏ ایم و بسوى او باز مى‏ گردیم اى مولاىم من دوستدار دوست شما و دشمن با دشمنان شما هستم

وَ أَنَا بِکُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِیَابِکُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِینِی وَ خَوَاتِیمِ عَمَلِی‏

 و نیز من به حقانیت شما ایمان دارم و به بازگشت شما از روى یقین معتقدم هر قدمى که در راه دین بردارم و هر عمل که به انجام رسانم به دوستی شما خاندان رسالت است

وَ قَلْبِی لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِی لِأَمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ‏

 دلم تسلیم قلب پاک شما و کارم تابع امر مبارک شماست

یَا مَوْلاَیَ أَتَیْتُکَ خَائِفاً فَآمِنِّی وَ أَتَیْتُکَ مُسْتَجِیراً فَأَجِرْنِی وَ أَتَیْتُکَ فَقِیراً فَأَغْنِنِی‏

 اى آقاى من به درگاهت خائف و ترسان از گناهان آمده ‏ام و به حضرتت پناه آورده‏ ام مرا پناه ده و باحال فقر و بینوایى آمده ‏ام مرا بى‏ نیاز گردان

سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ أَنْتَ مَوْلاَیَ حُجَّهُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ‏

 اى سید من اى آقاى من تویی مولاى من و حجت خدا بر تمام خلق

آمَنْتُ بِسِرِّکُمْ وَ عَلاَنِیَتِکُمْ وَ بِظَاهِرِکُمْ وَ بَاطِنِکُمْ وَ أَوَّلِکُمْ وَ آخِرِکُمْ‏

 من به پنهان و آشکار شما و ظاهر و باطن شما و اول و آخر شما ایمان آورده‏ ام

وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ التَّالِی لِکِتَابِ اللَّهِ وَ أَمِینُ اللَّهِ الدَّاعِی إِلَى اللَّهِ بِالْحِکْمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ

 گواهى مى‏ دهم که تو اى بزرگوار جانشین و تالى مرتبه کتاب خدا هستى و امین وحى خدا و دعوت کننده خلق با حکمت و برهان و موعظه و اندرز نیکو بسوى خدا هستى

لَعَنَ اللَّهُ أُمَّهً ظَلَمَتْکَ (وَ أُمَّهً قَتَلَتْکَ) وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّهً سَمِعَتْ بِذَلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ‏

 خدا لعنت کند امتى را که در حق شما ظلم و ستم کردند و امتى که تو را کشتند و لعنت خدا بر امتى که به ظلم و قتل شما چون شنیدند راضى و خوشنود شدند

پس دو رکعت نماز نزد سر آن حضرت بکن و چون سلام گفتى بگو

اللَّهُمَّ إِنِّی لَکَ صَلَّیْتُ وَ لَکَ رَکَعْتُ وَ لَکَ سَجَدْتُ وَحْدَکَ لاَ شَرِیکَ لَکَ‏

 پروردگارا من بجا آوردم نماز و رکوع و سجود براى تو خدایى که یگانه و یکتایى و شریک ندارى

فَإِنَّهُ لاَ تَجُوزُ الصَّلاَهُ وَ الرُّکُوعُ وَ السُّجُودُ إِلاَّ لَکَ لِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِی لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ‏

 زیرا نماز و رکوع و سجود جز براى تو بر هیچ‌کس روا نیست که تویى یگانه خدایى که هیچ خدایى جز تو نیست

(اللَّهُمَّ) صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَبْلِغْهُمْ عَنِّی (أَفْضَلَ) السَّلاَمِ وَ التَّحِیَّهِ وَ ارْدُدْ عَلَیَّ مِنْهُمُ السَّلاَمَ‏

 پروردگارا بر محمد و آل محمد درود فرست و از من بر آن ارواح پاک بهترین سلام و تحیت برسان و از آن بزرگواران هم به من پاسخ سلامم باز گردان

اللَّهُمَّ وَ هَاتَانِ الرَّکْعَتَانِ هَدِیَّهٌ مِنِّی إِلَى سَیِّدِی الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ علیهماالسلام‏

 پروردگارا و این دو رکعت نماز هدیه من به پیشگاه آقایم حسین بن على ع است

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَیْهِ وَ تَقَبَّلْهُمَا مِنِّی‏

 خدایا درود فرست بر محمد مصطفى و بر حسین شهید و این دو رکعت نماز را از من قبول بفرما

وَ اجْزِنِی عَلَیْهِمَا أَفْضَلَ أَمَلِی وَ رَجَائِی فِیکَ وَ فِی وَلِیِّکَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ‏

 و پاداشى بهتر از آنچه آرزو و امیدم از لطف و کرم تو و ولى توست به من عطا فرما اى دوستدار اهل ایمان

پس بچسبان خود را بر قبر و ببوس آن را و بگو

السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ قَتِیلِ الْعَبَرَاتِ وَ أَسِیرِ الْکُرُبَاتِ‏

 سلام بر حسین بن على آن شهید مظلوم آن مظلومى که کشته اشک چشمان و اسیر رنج و مصایب سخت گردید

اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِیُّکَ وَ ابْنُ وَلِیِّکَ وَ صَفِیُّکَ الثَّائِرُ بِحَقِّکَ‏

 اى خدا من گواهى مى‏ دهم که حضرت حسین ولى تو و فرزند ولى توست و برگزیده تو که خشم و غضبش براى حق دین تو بود

أَکْرَمْتَهُ بِکَرَامَتِکَ وَ خَتَمْتَ لَهُ بِالشَّهَادَهِ وَ جَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السَّادَهِ وَ قَائِداً مِنَ الْقَادَهِ

 و تو در حق او کرم فرمودى و ختم کارش را شهادت قرار دادى و او را بزرگى از بزرگان عالم و پیشوایى از پیشوایان الهى جهان گردانیدى

وَ أَکْرَمْتَهُ بِطِیبِ الْوِلاَدَهِ وَ أَعْطَیْتَهُ مَوَارِیثَ الْأَنْبِیَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّهً عَلَى خَلْقِکَ مِنَ الْأَوْصِیَاءِ

 و او را از کرمت طیب ولادت و پاکى نژاد و میراث علم و صفات کمال پیغمبران را به او عطا کردى و او را حجت بر خلقت از اوصیاء رسول قرار دادى

فَأَعْذَرَ فِی الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النَّصِیحَهَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ حَتَّى اسْتَنْقَذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ (وَ خَیْبَهِ) الضَّلاَلَهِ

 و نیز او هم در دعوت خلق بسوى خدا از نصیحت و خیرخواهى امت خوددارى نکرد تا آنکه جان پاکش را در راه تو فدا کرد تا خلق را از جهل و نادانى و حیرت و گمراهى نجات داد

وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیَا وَ بَاعَ حَظَّهُ مِنَ الْآخِرَهِ بِالْأَدْنَى وَ تَرَدَّى فِی هَوَاهُ‏

 و از مردم گروهى علیه او همدست شدند که دنیا آنان را فریب داده و بهره آخرت را به حظ ناچیز پست دنیا فروختند و در هواى نفس هلاک شدند

وَ أَسْخَطَکَ وَ أَسْخَطَ نَبِیَّکَ وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِکَ أُولِی الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ‏

 و تو را و رسولت را به خشم آوردند و از آن بندگانت که اهل شقاوت و نفاق بودند

وَ حَمَلَهَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِینَ النَّارَ فَجَاهَدَهُمْ فِیکَ صَابِراً مُحْتَسِباً مُقْبِلاً غَیْرَ مُدْبِرٍ

 و بار گناه بسیار بدوش داشتند و مستوجب آتش دوزخ شدند اطاعت کردند پس آن حضرت با آن مردم جهاد کرد در راه رضا و خشنودى تو با صبر و تحمل و آزمون و توجه کامل بدون رو گردانى

لاَ تَأْخُذُهُ فِی اللَّهِ لَوْمَهُ لاَئِمٍ حَتَّى سُفِکَ فِی طَاعَتِکَ دَمُهُ وَ اسْتُبِیحَ حَرِیمُهُ‏

 در حالى که در راه خدا از سرزنش و ملامت باک نداشت تا آنکه خون پاکش در راه طاعتت ریخته شد و حرمت خونش مباح گردید

اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِیلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِیماً

 پروردگارا آن‌ها را به لعن ناگوار شدید لعنت کن و به عذاب دردناک الیم معذب گردان

پس بگرد به‌جانب على بن الحسین ع و آن جناب در طرف پاى مبارک حضرت حسین -ع - است پس بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ‏

 سلام بر تو اى ولى خدا سلام بر تو اى فرزند رسول خدا (ص)

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ فَاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ‏

 سلام بر تو اى فرزند خاتم پیغمبران سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهراء سیده زنان عالم

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ‏

 سلام بر تو اى پسر امیرالمؤمنین

السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمَظْلُومُ الشَّهِیدُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی عِشْتَ سَعِیداً وَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً شَهِیداً

 سلام بر تو اى شهید مظلوم پدر و مادرم فداى تو باد که عمرى به سعادت زندگى کردى - و مظلوم کشته شدى و به مقام رفیع شهادت رسیدى

پس رو کن به سوى قبور شهدا رضوان الله علیهم و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَیُّهَا الذَّابُّونَ عَنْ تَوْحِیدِ اللَّهِ‏

 سلام بر شما اى کسانى که براى دفاع از توحید خدا قیام کردید و با دشمنان جهاد نمودید

السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِیماً

 سلام و تحیت بر شما باد در عوض صبر و تحملى که فرمودید پس نیکو عاقبت در دار آخرت شدید پدر و مادرم فداى شما که به فوز و سعادت بزرگى کامیاب گردیدید

پس برو به مشهد عباس بن على (ع) و بایست نزد ضریح شریف آن جناب و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ وَ الصِّدِّیقُ الْمُوَاسِی‏

 سلام بر تو اى بنده شایسته خدا و صادق با ایمان کامل که با برادرت حسین (ع) مواسات و فداکارى کردى

أَشْهَدُ أَنَّکَ آمَنْتَ بِاللَّهِ وَ نَصَرْتَ ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ وَ دَعَوْتَ إِلَى سَبِیلِ اللَّهِ وَ وَاسَیْتَ بِنَفْسِکَ‏

 گواهى مى‏ دهم که تو به خدا کاملا ایمان آوردى و فرزند پیغمبر خدا را یارى کردى و خلق را به راه خدا دعوت کردى و با جانت با برادر بزرگوارت یارى کردى

فَعَلَیْکَ مِنَ اللَّهِ أَفْضَلُ التَّحِیَّهِ وَ السَّلاَمِ‏

 پس بهترین تحیت و درود خدا بر جان پاک تو باد

پس بچسبان خود را به قبر و بگو

بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا نَاصِرَ دِینِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نَاصِرَ الْحُسَیْنِ الصِّدِّیقِ‏

 پدر و مادرم فداى تو باد اى ناصر دین خدا سلام بر تو اى یارى کننده حسین صدیق

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نَاصِرَ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ عَلَیْکَ مِنِّی السَّلاَمُ مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ

 سلام بر تو باد اى یارى کننده حسین شهید بر تو باد از من درود و سلام تا باقى هستم و باقى است شب و روز

پس نماز کن در نزد سر آن حضرت دو رکعت و بگو بعد از آن آنچه را که مى‏ گفتى در نزد سر حضرت حسین -ع - یعنى بخوان دعاى اللَّهُمَّ إِنِّی صَلَّیْتُ الخ پس برگرد به سوى مشهد حسین -ع - و بمان در نزد آن حضرت آنچه خواهى مگر آنکه مستحب است آنجا را مکان بیتوته یعنى خوابگاه قرار ندهى و چون خواهى وداع کنى آن حضرت را بایست در نزد سر و گریه کن و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مَوْلاَیَ سَلاَمَ مُوَدِّعٍ لاَ قَالٍ وَ لاَ سَئِمٍ‏

 سلام بر تو اى آقاى من سلام وداعى که نه از روى ملال و خستگى است

فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلاَ عَنْ مَلاَلَهٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلاَ عَنْ سوءظن بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِینَ‏

 که اگر از حضور حضرتت بروم نه از ملالت است و اگر اقامت کنم نه از سوءظن به آنچه خدا صابران را وعده داده است خواهد بود

یَا مَوْلاَیَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِکَ‏

 اى آقاى من خدا این زیارت را آخرین عهد من به زیارتت قرار ندهد

وَ رَزَقَنِی الْعَوْدَ إِلَیْکَ وَ الْمَقَامَ (الْمُقَامَ) فِی حَرَمِکَ وَ الْکَوْنَ فِی مَشْهَدِکَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ‏

 و بر بازگشت به این درگاه و اقامت در این حرم شریف و مشهد مقدست موفقم بدارد اى پروردگار عالم این دعا را اجابت فرماى.

پس ببوس ضریح را و جمیع بدن خود را بر آن بمال به‌درستی که آن باعث امان و حرز تو است و بیرون برو از نزد آن حضرت به‌طوری که رویت به جانب قبر باشد و پشت بر او مکن و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا بَابَ الْمَقَامِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا شَرِیکَ الْقُرْآنِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ الْخِصَامِ‏

 سلام بر تو اى درگاه و اقامتگاه سلام بر تو اى شریک قرآن سلام بر تو اى حجت علیه دشمنان

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا سَفِینَهَ النَّجَاهِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ یَا مَلاَئِکَهَ رَبِّیَ الْمُقِیمِینَ فِی هَذَا الْحَرَمِ‏

 سلام بر تو اى کشتى نجات دوستان سلام بر شما اى فرشتگانى که در این حرم شریف اقامت گزیده ‏اید

السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ

 سلام ما بر تو مادامى که شب و روز در عالم است

و بگو

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّهَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ‏

 ما از جانب خدا آمده ‏ایم و بسوى او باز مى ‏گردیم و هیچ قدرت و نیرویی در جهان جز به قدرت خداى بلند مرتبه بزرگ نخواهد بود

پس برو بیرون و سید بن طاووس و محمد بن المشهدى گفته‏ اند پس در وقتى که چنین کردى مثل کسى مانى که زیارت کرده خدا را در عرش‏»[6]