از عرش آمدی و زمین آبرو گرفت

باید برای بردن نامت وضو گرفت

 

صدای مادر آوای مهربانی است. لالایی می‌گوید و در گوش پسرش زمزمه می‌کند که: شبیه پدرت شو... [1]

فاطمه ‌سلام‌الله‌علیها دختر خاتم الانبیا است؛ اما وجودش در خانه،  محبت زلال و جاری است.

همسرش را خطاب می‌کند که: خانه خانه‌ی توست و من کنیز تو! [2]

چه بهشت کوچکی است اینجا که شمیم وحی در آن موج می‌زند.

مصطفای عالم، دختری دارد همچون مادر!

- پسرم، نور چشمم، میوه‌ی دلم، بوی خوبی که می‌شنوی، بوی پیامبر است.[3]

امام حسین ‌‌علیه‌السلام‌ به سوی جدش می‌رود.

- بیا پسرم، تو شافع امت منی . . .

 

مهربان مادر، چند روز بیش‌تر نیست که تمام اشک‌هایم را به پای صبوری‌ات ریخته‌ام، که گفت:

غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند     پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

تن شسته از غبار روزگار، متبرک می‌شوم به نام تو:

میلادت مبارک

 

 

 


[1] . اشبه اباک یا حسن...، مناقب ابن شهر اشوب، ج 3، ص 389

 

[2] . ألبیت بیتک و أنا أمتک ، بحار الانوار، ج 43، ص 134

 

[3] . حدیث کسا